Skip to content
مشاهده همه اخبار و داستان ها

بگویید Yes Alumni Spotlight

Martikah Williams, a Nottingham High School graduate, demonstrates Say Yes Syracuse's profound impact on her educational and personal growth journey.

مارتیکا ویلیامز، فارغ‌التحصیل دبیرستان ناتینگهام، تأثیر عمیق «بگو بله سیراکیوز» را بر مسیر رشد تحصیلی و شخصی خود نشان می‌دهد.

در دبیرستان، مرتیکه در فعالیت‌های فوق برنامه متعددی از جمله بسکتبال، تئاتر، انجمن افتخاری، دو و میدانی، جاز آوازی، باشگاه راکت، انجمن ملی نوجوانان (NSBE)، باشگاه فیلم و یک گروه پیشگیری از خودکشی شرکت داشت.

او در طول دوران تحصیلش در منطقه آموزشی شهر سیراکیوز با طرح «بله بگو سیراکیوز» آشنا شد. او گفت: «به عنوان دانش‌آموز SCSD، در بیشتر دوران دبیرستانم مرتباً درباره این طرح صحبت می‌شد.» مرتیکه این برنامه بورسیه را فرصتی برای کاهش موانع مالی خانواده‌اش می‌دانست که مانع تحصیلات عالی و حرفه حرفه‌ای او بودند.

Say Yes Syracuse بورسیه های تحصیلی کامل را از طیفی از بیش از 100 شریک کالج و دانشگاه دولتی و خصوصی برای فارغ التحصیلان واجد شرایط ارائه می دهد. بورسیه ها دسترسی گسترده ای را برای دانشجویانی فراهم می کند که ممکن است به دلیل تفاوت های اقتصادی و نژادی قابل توجه قادر به پرداخت هزینه های کالج نباشند.

وقتی فصل درخواست‌ها فرا رسید، او فرم «بله بگو» را پر کرد و اولین بورسیه تحصیلی خود را در دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی دریافت کرد، جایی که در رشته تئاتر تحصیل کرد. در دانشگاه، او به طور فعال در سازمان‌های مختلفی مانند شورای رقص دانشگاه، تولیدات تئاتر سیاه‌پوستان و شعبه NAACP مشارکت داشت. او همچنین به عنوان دستیار آموزشی (TA) در کارگاه صحنه مشغول به کار بود و در طراحی صحنه و نورپردازی نمایش‌ها مشارکت داشت.

مرتیکه با تکیه بر تجربیات خودش، توصیه‌های قدرتمندی را برای دانش‌آموزان دبیرستانی و متخصصان جوان به اشتراک می‌گذارد. در سال سوم دانشگاه، به دلیل افت نمرات و وضعیت سلامتی‌اش، مشروط شد. در نهایت، در سال ۲۰۱۶ از تحصیل محروم شد. او به یاد می‌آورد که از قدم‌های بعدی خود احساس شرمندگی و عدم اطمینان می‌کرد و می‌گفت: «مطمئن نبودم چه کار خواهم کرد، اما می‌دانستم که باید به خانه بروم.»

در حالی که به دنبال یک شغل تمام وقت بود، به خواندن، رقصیدن و نوشتن در خانه ادامه داد. او توضیح می‌دهد: «متوجه شدم که اگرچه آرزوهایم برای تحصیلات عالی آنطور که امیدوار بودم پیش نرفت، اما رویاهایم ناپدید نشدند. بنابراین راه‌های جدیدی برای دنبال کردن آن رویاها پیدا کردم و در طول مسیر چیزهای زیادی در مورد خودم یاد گرفتم که مرا به رویاهای جدید رساند.»

در همان سال، او به طور تمام وقت در شرکت معماری کینگ + کینگ مشغول به کار شد و به مدت چهار سال تا زمان همه‌گیری در آنجا ماند.

او می‌گوید: «برای من خیلی خنده‌دار بود چون در ابتدا قرار بود برای مهندسی و معماری به دانشگاه بروم – هرچند نمی‌توانستم به خودم دروغ بگویم، من عاشق تئاتر هستم.» او در نهایت گروه هنرمندان سیاه‌پوست CNY (BAC) را تأسیس کرد و سپس در مرکز هنر استلا آدلر برای هنرستان حرفه‌ای در نیویورک آموزش دید و برای گنسلر کار کرد تا اینکه به یک هنرمند و کارآفرین تمام‌وقت تبدیل شد.

مرتیکه با اشاره به نقش «بله بگو سیراکیوز» در مسیرش، اذعان می‌کند: «بله بگو به آموزش به والدینم آرامش خاطر زیادی داد که شهریه‌ام پرداخت می‌شود. تنها کاری که آنها باید انجام می‌دادند این بود که بقیه هزینه‌های مدرسه‌ام را پرداخت کنند و خوشبختانه در موقعیتی بودند که می‌توانستند این کار را انجام دهند. بنابراین من توانستم بدون هیچ نگرانی به دانشگاه مورد علاقه‌ام بروم، که بسیار عالی بود!»

امروز، مرتیکه در کنار همکاران بااستعدادش، BAC را اداره می‌کند. او در درجه اول به عنوان بازیگر، خواننده، نویسنده و کارگردان در تئاتر فعالیت می‌کند و همچنین یک هنرمند تجسمی با اشتیاق به زغال است. سال گذشته، او نمایشگاه گروهی سیار «قطعات جفت‌شده» را برای BAC، با محوریت تاریخ بخش پانزدهم، برگزار کرد. او چند قطعه از آثارش را در این نمایشگاه گنجانده است. او اخیراً اولین نمایشنامه بلند خود، FINALS، را به صورت مستقل تولید کرده است که اکنون در حال ارائه آن به تئاترهای مستقل در نیویورک است.

با نگاهی به آینده، مرتیکه اهداف و آرزوهای زیادی برای آینده دارد، از جمله سفر و ایجاد روابط، ازدواج با شریک زندگی‌اش و تشکیل خانواده. او اخیراً اهداف خود را با مدیرش دوباره ارزیابی کرده و در مورد آینده هم احساس غرور و هم هیجان می‌کند.

مرتیکه اکنون هشت سال پس از اخراج، برای تکمیل مدرک لیسانس خود با مدرک کارشناسی ارشد ترکیبی در دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی درخواست پذیرش مجدد داده است. او می‌گوید: «اگر خدا بخواهد، پاییز امسال دوباره به دانشگاه خواهم رفت.»

او امیدوار است داستانش به دیگران یادآوری کند که دنبال کردن رویاهایتان هیچ‌وقت دیر نیست. او تأکید می‌کند که هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند زندگی شما را بسازد، بنابراین این به خودتان بستگی دارد که بفهمید چه چیزی برای مسیرتان بهترین است. مرتیکه خاطرنشان می‌کند: «برای اینکه خودتان را فردی دارای همه چیز نشان دهید، رفاه خود را نادیده نگیرید! کسی را پیدا کنید که بتوانید به او اعتماد کنید، وقت بگذارید و هر چه لازم است بگویید.»

مرتیکه سپاسگزار از فرصت‌هایی که به او داده شده است، همچنان متعهد به خدمت به جامعه خود و الهام بخشیدن به دیگران برای دنبال کردن رویاهایشان است.